Kleine clubshow!

Het wordt een zeldzaam knusse clubshow. Meestal doen de Texanen grotere zalen aan als ze in Nederland zijn. Het kan wel weer eens een hele tijd kan duren voor de band weer in een donker en warm hol als de Baroeg staat. Bestel snel kaarten, want het kan wel eens uitverkocht raken en dit wil je echt niet missen. De dag na Sinterklaas is nu al legendarisch!

Tom Auf Der Axe

Related posts:

1. Mijn gastbijdrage op Nummer Van De Dag Nummer Van De Dag is een supergaaf blog dat vorige...
2. Things ain’t so bad, ’cause I’ve got a Galaxy 500 Ik vond nog een tourverslag uit 2008 terug, van een...
3. The Dwarves Are Born Again Een grote bek en een briljante plaat Gelukkig! Het gaat...

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Mijn respect-o-meter voor deze belegen zangeres van het levenslied is direct met 1000 punten gestegen, waarmee Corry op 1000 punten uitkomt. Als op je 60-ste blijkt dat je wél humor hebt en gave nummers kunt maken dan heb je het verdiend. Ik ben benieuwd hoe het haar bevalt. Voorheen zong ze voor verstandelijk gehandicapten en hun begeleiders, vanaf nu kan ze rekenen op grote groepen echte mongols.

Corry, deze is voor jou!

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Anyway, de Melkweg is te hulp geschoten en heeft ‘s lands gaafste punkband onderdak aangeboden. En wel op vrijdag 14 oktober 2011 samen met NRA en nog wat andere herrieschoppers. Compleet met DJ’s, een sloot Heineken waar je u tegen zegt en hopelijk ook een ferme voorraad Hollandse nieuwe komen we de avond wel door. De kater op zaterdag, dat is het grootste struikelblok waarschijnlijk.

Speciaal omdat ik zo van video houd, hier ook nog de teaser.

Tom “dat wordt haringhappen vrijdag” Auf Der Axe

Related posts:

1. Gratis: ‘Big Dumb Kids’ van Gewapend Beton Hadden we eerder al de laatste clip van Gewapend Beton...
2. NK Airdrummen in Eindhoven A beat a day, keeps the doctor away Ik doe...

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Herman Brood: een publiciteitsgeile knuffeljunk

Geniaal of gestoord, of geniaal gestoord, met publiciteit weet Herman altijd raad. Hij vuurt voor de camera een pistool af vanuit een rijdende trein. Steelt een mansgroot stuk speelgoed voor een TV-show, niet was hem te dol. Als de camera’s in de buurt komen zorgt hij dat hij aandacht krijgt. Hij heeft me altijd gefascineerd. Als kleine Tom Auf Der Axe, nog zonder internet of websites, vind ik die excentrieke schele kunstebakker al interessant. Eerst als hij met His Wild Romance op televisie komt. Later heb ik me meer dan goed vermaakt met de 4-delige boekenreeks van Bart Chabot over het leven van Herman Brood.

11 juli 2001: de sterfdag van Herman

En op 11 juli 2001 heb ik gekeken naar talloze interviews, documentaires en oude stukjes op tv. Regelmatig heb ik zitten gniffelen als hij weer een prachtige onverwachte wending weet te geven aan een situatie. Ook onvergetelijk: Herman Brood die met Majoor Bosshardt in een villa aan de Côte d’Azur zit voor Villa Felderhof. Er zijn maar weinig TV-momenten van Brood die niet bijzonder zijn.

Herman op zijn manier

Muzikaal heeft zijn carriere ook een aantal hoogtepunten gehad. Met name Shpritsz is een gave rock & roll-plaat. Brood knauwt op karakteristieke wijze in plaats van dat hij echt zingt. Live weet Brood een gave show te brengen waarbij hij zelf ouderwets op de piano loopt te hakken. Opwindend, uitzinnig of gewoon te veel te snel en doorgesnoven. Hoe dan ook: tof om te zien. Vandaag moet ik bij Herman Brood vaak denken aan zijn versie van My Way, bekend geworden door Frank Sinatra. Daarom dus Herman fragiel, op het eind van zijn Latijn en helemaal op zijn manier:

Tom “Ciao Monkey!” Auf Der Axe

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Per minuut wordt er ongeveer 48 uur video geupload op Youtube. Dat is best veel. En als je de serie Mongol Monday hier op Auf Der Axe een beetje gevolgd hebt, weet je dat daar heel wat pareltjes tussen zitten. Maar vandaag wil ik een belangrijk fenomeen wereldkundig maken: Tycus. Ik wil mijn lezers en lezeressen behoeden voor dit zooitje ongeregeld. Wat een tuig! Tycus staat voor alles wat er verkeerd is aan Nederland. Zijn dit echt de snelste zaadjes geweest? Is dat niet een teken dat sommige mensen niet aan kinderen moeten beginnen? Of begint het gedoogbeleid in Nederland te wankelen?

Muzikaal gehandicapt

Tycus speelt covers van Di-Rect en Destine en doet ook nog wat eigen draken. Met het ritmegevoel van een pelpinda en de toonzuiverheid van Katja Schuurman verrijkt aanvoerder/brulboei Brian de digitale wereld met filmpjes van zijn groepje ongetalenteerde muzikanslozen. Er bestaat echt zoiets als muzikaal gehandicapt zijn en het heet het syndroom van Tycus.

De Jostiband zonder kleurtjes

De band speelt overigens wel regelmatig op allerlei open podia-avonden en bandwedstrijden. Normaliter een reden om juist niet naar een band te gaan kijken. Maar in het geval van Tycus zou het leuk kunnen worden. Of ik er zelf het geduld voor zou kunnen opbrengen betwijfel ik. Kijk zelf maar. In hun jongste klassieker ‘Rulers Of The Rockscene’ wordt pijnlijk duidelijk waarom het niet wil vlotten met rock & roll in Nederland. Dit is geen Spinal Tap, maar de Jostiband zonder kleurtjes op hun instrumenten.

Er staan overigens hele uren aan videodagboeken en andere hoogdravende bullshit op het Youtube-kanaal van Tycus. Maar nogmaals, een gewaarschuwd mens telt voor 2. Auf Der Axe kan niet instaan voor spontane schuimbekkerij, hartkloppingen of andere lichamelijke ellende die je oploopt als je je bezighoudt met dit soort ramptoerisme.

Tom “De filmpjes zijn het gaafst” Auf Der Axe

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Mijn nummer van de dag

Ook is er 1 keer per week plek voor een gastbijdrage en in deze eerste week was ik de gelukkige. Mijn bijdrage gaat over een nummer van Reverend Horton Heat.

Tom “ik ben geen nummer” Auf Der Axe

Related posts:

1. Things ain’t so bad, ’cause I’ve got a Galaxy 500 Ik vond nog een tourverslag uit 2008 terug, van een...

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Op 2 juni staat Five Horse Johnson op de Tilburgse planken met Tenement Kids als voorprogramma, nog zo’n gave band. Auf Der Axe mag 2 x 2 kaartjes weggeven!

Kaartjes weggeven? Meen je dat nou?

Dat lees je goed ja! In samenwerking met 013 heb ik 2 keer 2 kaarten voor het concert van Five Horse Johnson te verloten, zodat je samen met je beste vriend of vriendin kunt genieten van een mooi avondje rock in het Tilburgse. Wellicht zien we elkaar aan de bar en drinken we bier.

Gratis kaarten krijg je zo

Ik verwacht wel een kleine tegenprestatie. Maar maak je niet druk, je hoeft alleen een simpele vraag goed te beantwoorden:

Het nummer ‘Mississippi King’ (van ‘The No. 6 Dance’ uit 2001) wordt gebruikt in 2 games. Stuur een mail met daarin de naam van 1 van die games vóór 1 juni 2011 naar blog@aufderaxe.com en win!

Onder toeziend oog van een volstrekt onpartijdige notaris trek ik uit alle correcte inzendingen twee namen. De winnaars krijgen 1 juni een mailtje.

Tom “sinds kort ook quizmaster” Auf Der Axe

Related posts:

1. Gratis: ‘Big Dumb Kids’ van Gewapend Beton Hadden we eerder al de laatste clip van Gewapend Beton...
2. The Dwarves Are Born Again Een grote bek en een briljante plaat Gelukkig! Het gaat...

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Gelukkig! Het gaat nog steeds om sletjes neuken en high worden en ze zijn nog steeds de beste band ooit. In het eerste nummer van ‘The Dwarves Are Born Again’ maakt zanger Blag Dahlia op immer innemende wijze weer even duidelijk waar de prioriteiten liggen. En uiteraard maken de heren het waar. Je kunt wel een grote bek hebben, zonder briljante plaat ben je natuurlijk nergens. The Dwarves zijn er duidelijk wel. Het recept is vertrouwd, maar daarom niet minder gaaf. Pakkende punk met smerige teksten. Altijd goed toch? Recognize The Dwarves, slut!

Luister naar ‘The Dwarves Are Born Again’

Cultureel verantwoorde zwijnerij is onderweg!

Waarschuwing: Moeders en dochters, houd het een beetje kuis de komende tijd, want The Dwarves gaan weer op schoolreisje. Je wilt thuis niet uit hoeven leggen dat je op beestachtige wijze bezwangerd bent door een Dwarf, wel? Nou, pas dan dus een beetje op. Wil je dat wel, kom dan naar een van onderstaande voorstellingen. Liefst schaars gekleed want het schijnt warm te worden.

• 09 juni 013 – Tilburg, NL
• 10 juni Gideon Music Festival – Groningen, NL
• 11 juni Ruhrpott Rodeo Festival – Hunxe, DE
• 12 juni Stahlwerk – Dusseldorf, DE
• 14 juni Mondo Bizarro – Rennes, FR
• 15 juni Nouveau Casino – Paris, FR
• 16 juni Galopp – Gothenburg, SWE
• 17 juni Hellfest – Clisson, FR
• 18 juni Estudio 27 – Burgos, ES
• 19 juni Gruta 77 – Madrid, ES
• 20 juni Estraperlo Club – Barcelona, ES
• 22 juni Das Bett – Frankfurt, DE
• 23 juni Zwölfzehn – Stuttgart, DE
• 24 juni Graspop – Dessel, BEL
• 26 juni Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari – Imola Bo, IT
• 28 juni Exit – Rotterdam, NL
• 29 juni dB’s – Utrecht, NL

Related posts:

1. Things ain’t so bad, ’cause I’ve got a Galaxy 500 Ik vond nog een tourverslag uit 2008 terug, van een...

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

A beat a day, keeps the doctor away

Ik doe het zelf de hele dag op tafels en mijn knieën, maar je kunt het natuurlijk ook in de lucht doen. Zo hard als je wil. Het gaat over drummen natuurlijk! Net zoals gitaristen en wannabe-gitaristen airguitar spelen, kun je trommels ook in het luchtledige afranselen. Wel zo prettig voor je buren, want de lucht die je met je airdrummen verplaatst, dreunt nauwelijks door tot het huis van je buren.

Weinig herrie

Aan de andere kant is drummen natuurlijk onder andere zo gaaf omdat het veel lawaai maakt. En lawaai is gaaf, want diep van binnen zijn we allemaal kleine herrieschoppers toch? Hoe dan ook, voor een ludiek feestje zijn ze bij Dynamo in Eindhoven altijd wel in. Het jaarlijkse dodgeballtoernooi is daar een goed voorbeeld van. Zet maar vast in je agenda: zondag 2 oktober 2011 in Dynamo Eindhoven: het Nederlands Kampioenschap Airdrummen 2011.

Inschrijven voor NK Airdrummen 2011 in Eindhoven

• Print het logo van NK Airdrummen uit
• Maak een filmpje van jezelf terwijl je je airdrums een stevig pak rammel geeft en zorg dat het logo in beeld komt
• Zet je filmpje op Youtube
• Stuur de Youtube-link samen met je gegevens naar airdrummen@dynamo-eindhoven.nl

De organisatie neemt daarna snel contact met je op.

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Met Reverend Horton Heat op tour door Europa

In maart kreeg ik de vraag of ik zin had om mee op tour te gaan met Reverend Horton Heat, om merchandise te verkopen. Het leek me een mooie besteding van mijn zomervakantie, al is het natuurlijk best vreemd om met een stel volslagen vreemden twee weken op vakantie te gaan. Het was supergaaf, het klikte van beide kanten en de volgende tour willen ze me er weer bij hebben.

27/07/08 Antwerpen (BEL) – Hof Ter Lo

Samen met twee pallets merchandise werd ik door een koerier bezorgd bij Hof Ter Lo. De band was er al, maar iedereen lag nog in een diepe coma vanwege een hectische dag. De heren waren vanuit Spanje naar Londen gevlogen, daar in de nightliner gestapt en direct doorgereden naar Antwerpen. Het was bloedheet en samen met roadie Ariel en tourmanager Jonny heb ik de merchandise uitgezocht en naar binnen gebracht. De show verliep verder prima, al liep Hof Ter Lo vanwege heftige regenval later op de avond onder water. Er stond 10 centimeter water in het laagste deel en tijdens het afbreken kwam ik erachter dat m’n schoenen zo lek waren als een zeef… Ach ja, word je hard van.

We vertrokken na de show direct naar Amsterdam, onderweg was er tijd om kennis te maken met zanger/gitarist Jim Heath (ofwel Reverend Horton Heat), bassist Jimbo Wallace en drummer Paul Simmons, die ik nog nauwelijks had gezien of gesproken. Een paar biertjes later stonden we dan op de Lijnbaansgracht, om daar de bus naast de Melkweg te parkeren. Voordat de bus er daadwerkelijk in kon heb ik samen met Jonny eerst een berg fietsen vakkundig aan de kant geworpen. We besloten daarna om de stad in te duiken om wat te eten en te drinken. Maar ja, daar sta je dan in self proclaimed metropool Amsterdam: op zondagavond is alles gewoon om 1 uur gesloten. Na een uur rondlopen in een grotendeels gesloten ‘Red Light District’ besloten we maar te gaan slapen.

De volgende dag was toch een vrije dag. En die vrije dag werd zinvol besteed: eerst inchecken in het hotel voor een welverdiende douche, daarna ontbijten ergens in de stad en vervolgens ging iedereen zo’n beetje zijn eigen weg. Ik ben langs Independent Outlet gegaan en heb onder andere een peper & zout-stel in de vorm van twee porseleinen pikken voor Jimbo gekocht. De blik op zijn gezicht was onbetaalbaar.

‘s Avonds was iedereen weer in het hotel en vroegen Jonny en Ariel of ik meeging naar een coffeeshop. Nou heb ik in mijn leven wel zo’n 5 keer geblowd en alle keren was dat verre van aangenaam, maar een stel Amerikanen meenemen leek me wel lachen. De heren gingen los en hadden na een half uur allebei kortsluiting in hun kop. Na afloop zijn we, vergezeld van Jimbo, op zoek gegaan naar een restaurant en we kwamen bij een Argentijnse steakhouse terecht. In de naastgelegen kroeg werd absinth verkocht en dat was de volgende stop. Jim was ondertussen ook aangeschoven en na wat biertjes begon Jeremy Thompson (Nashville Pussy) te smsen dat hij en nog wat anderen op de Wallen in een kroeg waren. Of we ook effe kwamen. We zijn er naartoe gegaan en zijn uiteindelijk in de absynthbar terecht gekomen. Veel weet ik er niet meer van: wel dat de duurste absynth €12,50 kostte en dat ik er maar een biertje bij heb besteld omdat ie niet te zuipen was.

29/07/08 Amsterdam (NL) – Melkweg

Na een lange nacht was ik tegen tienen alweer wakker. De Reverend was bezig met zijn gitaar en besloot in de bus een paar liedjes voor me te spelen. Ik voelde me even heel speciaal. Daarna even bij de Melkweg geweest om te checken hoe het zat qua load-in tijden en toen bleek dat we pas om 15.00 uur hoefden te beginnen. Ik belde meteen Dikke Dennis en Bart Chauffeur op om mee te hangen. Om half 1 was ik bij Dennis z’n shop en hij legde meteen het werk neer (een stel sterretjes bij een of andere gast – waarom wil iedereen toch eigenlijk al die fucking sterretjes tegenwoordig?!) om naar de naastgelegen bakker te gaan voor een broodje. We hebben effe lekker gegeten en zijn daarna naar buiten gegaan om een sigaret te roken (Dennis is onlangs BEGONNEN met roken haha!). Na enkele minuten kwamen Rinto en Johannes (een naar de VS geëmigreerde Fries die ik al een tijd niet meer had gezien) om de hoek om Dennis z’n rariteitenkabinet eens onder de loep te nemen. Ze zouden later die avond ook naar Nashville Pussy en Reverend Horton Heat gaan. Bart Chauffeur was inmiddels ook gearriveerd en we hadden een prima middag. Tegen drieën bracht Bart (Chauffeur, weet je nog?) me naar de Melkweg en begon de dag pas echt. De show was cool, het was goed druk alleen had ik nog steeds niet het idee dat ik op tour was aangezien er veel vrienden en bekenden waren (net als in Antwerpen eigenlijk).

30/07/08 Luzern (SCH) – Schüür

Het was nogal een trip naar Zwitserland dus we waren ‘s nachts na de Melkweg-show vrij vlug onderweg. We kwamen ergens in de middag aan in Luzern en het eerste wat ik heb gedaan was douchen. Het was bloedheet en nadat iedereen gedoucht had was het tijd om op te bouwen. Alles was snel opgebouwd in deze voormalige schuur/paardenstal (!) en onder het genot van Zwitserse kaas en sigaretten (in Zwitserland mag je nog wél roken in de horeca!) verliep de dag verder. The Peacocks deden de support en zij waren cool. Ik had ze al eens eerder gezien in Duitsland een paar jaar terug. Na de show was er een bescheiden feestje.

31/07/08 Lindau (GER) – Club Vaudeville

In Lindau was het goed weer en de hele middag heb ik een beetje in de zon gezeten. Ik hoorde achteraf van onze chauffeur over een dichtbij gelegen meer met veel vrouwelijk schoon, maar dat heb ik dus gemist. De show bracht een hoop Amerikaanse militairen die gelegerd waren in de buurt richting de club, en ook wat familie van Jim. We hebben één militair naar buiten moeten helpen, hij was iets te vervelend en vond dat ie recht had op een gesprek met de Reverend. De Reverend vond van niet. Oh, en Duits bier. Ook mooi.

01/08/08 Köln (GER) – Essigfabrik

Samen met drummer Paul Simmons ben ik een heel eind richting het centrum gelopen, maar aangezien we zo ongeveer 3 kilometer buiten Keulen op een of ander industrieterrein zaten kwamen we bar weinig tegen. Desalniettemin was het erg gezellig, we hebben ons wel vermaakt. Na terugkomst werd er eten besteld en begon een van de twee supports al vlug te spelen. Het enige dat ik nog van de voorprogramma’s weet is dat er eentje een uiterst belabberde Misfits-medley in rockabilly stijl deed. Het enige dat ik kon uitbrengen tegen Jonny was: “Man, these guys are even worse than the REAL Misfits nowadays!”

Die gasten van het voorprogramma hadden ook merchandise en een paar bakken met LP’s. Ariel was me voor met wat Ramones 12 inches (Pet Sematary bijvoorbeeld), maar ik vond ook nog wat mooi vinyl:

• Misfits – Walk Among Us
• Misfits – Legacy Of Brutality
• Nine Pound Hammer – Live In Vera 2LP
• Dwarves – How To Win Friends And Influence People

Volgens mij dacht die gast dat ik hem wel zou voorstellen aan de Reverend ofzo, want in plaats van 65 euro hoefde ik maar 40 euro af te rekenen. Aangezien ik een zuinige Hollander ben had ik daar natuurlijk geen moeite mee. Na de show dronken we bier en eenmaal terug in de bus stond Jim erop dat ik met hem aan de Jägermeister ging. Afijn, het was erg laat toen ik dronken mijn bunk indook…

02/08/08 Epinal (FR) – Lez Arts Festival

Eenmaal gearriveerd in Frankrijk had ik spijt van de Jägermeister. De tering wat deed m’n kop zeer… M’n botten deden pijn en al die verrekte Fransozen om me heen hielpen er ook niet echt bij. Ze hebben hun reputatie van arrogante chauvinistische eikels behoorlijk hoog gehouden, op een enkeling na. Tony Slug heeft al die jaren gelijk gehad. Sorry Tony, ik neem alles terug! Dit was de enige festival-show en het beloofde een lange dag te worden. Het eten (kip, bonen en aardappelen) smaakte naar water, waarom men altijd zo lovend spreekt over de Franse “cuisine” begrijp ik inmiddels niet meer. Ik heb mijn bord eten ergens verstopt en heb een nieuw bord gevuld met stokbrood en Franse kaas. Dat was dan wel weer goed.

Tussen alle Franse (veelal Franstalige) ellende stonden gelukkig ook nog wat gave bands (naast Reverend Horton Heat dus): Real McKenzies en de Toy Dolls. Na de show heb ik in de backstage een hele tijd muziek zitten maken met leden van Reverend Horton Heat, de Real McKenzies en de Toy Dolls. Er waren ukuleles, servies en bestek en The Box. Zie dat maar als een soort uit de kluiten gewassen vogelhuisje met binnenin snaren en belletjes. Je kunt erop zitten en erop slaan en er op alle manier geluid uit krijgen. Ik weet nog dat ‘Dead Flowers’ van de Stones voorbij kwam, en wat Amerikaanse traditionals. Zoals ik gewend ben van bepaalde festivals in Nederland en België was alle drank gratis, dus de flessen Foster’s hebben mijn geheugen wellicht enigzins aangetast voor wat betreft de setlist die bewuste Franse nacht…

Ergens tegen 3 uur ‘s nachts hebben we de koelkast in de bus volgeladen met wat er nog in de kleedkamers lag en zijn we vertrokken naar Calais voor de ferry. Volgens onze chauffeur waren we dan op een gunstige tijd daar, niet te lange files etc. De volgende dag was namelijk een vrije dag die we zouden doorbrengen in Dover. In die stad was alles wat we zouden willen, aldus Andy de buschauffeur.

Het klopte wat hij zei. Alles was er inderdaad. Alleen was het allemaal gesloten. ‘Octopussy’ kwam op en ik lag op m’n hotelbed te kijken, maar volgens mij heb ik niet meer dan de eerste 10 minuten gezien. Tegen 8 uur ‘s avonds werd ik wakker. Volgens mij speelden de Jägermeister-naweeën me nog parten. Toen ik wakker werd ben ik Dover ingewandeld voor wat eten en ik kwam Paul en Jimbo al snel tegen. Gedrieën hebben we in een pub met vloerbedekking een of andere kleffe Engelse hap gegeten. Als je niet al depressief bent, word je het vanzelf in Dover. Ik was blij dat we ‘s avonds een karaokebar vonden om een biertje te drinken. Tussen de ordinaire Engelse chicks luisteren naar slechte vertolkingen van Robbie Williams en andere ellende die ik niet eens ken leek het toch allemaal wel mee te vallen met Dover. Alleen was de pret van korte duur want de barman besloot om 0.20 uur ineens dat het genoeg was: de lichten gingen aan en we konden optyfen. Er werd ons groot onrecht aangedaan, want ons was beloofd dat deze pub tot 3 uur open zou blijven. Ach ja…

04/08/08 Oxford (UK) – Oxford Zodiac

Oxford was cool, niet te ver rijden en dat gaf mij de gelegenheid om effe een kapper op te zoeken om m’n kop te laten scheren. Ook heb ik m’n ketel laten scheren want ik was m’n scheermes vergeten en inmiddels was mijn baard van oerwoudachtige proporties. Aangezien m’n schoenen lek waren (daar kwam ik in Antwerpen al achter) heb ik meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om andere te kopen. Toen ik eenmaal al dat soort dingen gedaan had en m’n was had aangezet, ben ik wat gaan rondlopen in Oxford. Ik kwam al snel in een muziekwinkel terecht waar ik bijna een uur heb zitten drummen tot de medewerkers me buiten hebben gegooid: “You’re pretty good, but our ears seriously need some rest now. And our customers too…”

Tijdens de show besloot Jim mij bij het optreden te betrekken, het publiek had er baat bij want de shirts gingen tijdens één nummer voor slechts 5 pond van de hand. Prachtig, het leken wel Nederlanders ineens, als vliegen op stront. Ik heb nog nooit zoveel vrienden gehad. Zelfs de stoerst kijkende psychobilly kwam té vriendelijk vragen of het echt waar was en of hij alsjeblieft een paar shirts mocht kopen voor 5 pond per stuk. Prachtig. Volgens mij was het deze nacht dat Jonny zijn vriendin belde om te zeggen dat haar zus met mij moest trouwen. Dan had ik tenminste een green card en kon ik met hem mee op tour in de States. Ik ben helemaal voor.

05/08/08 Nottingham (UK) – Rescue Room

Nottingham is wel een gave plaats en we hadden veel vrije tijd. Dus maar weer eens het centrum ingelopen voor ontbijt en al snel teruggekomen met een Thin Lizzy dubbel-DVD met boek. Ook mooi. Het restaurant in de club was erg goed en er liep veel, maar dan ook veel, vrouwelijk schoon rond. Na de show was er een 16-jarig Engels meisje dat naar eigen zeggen 200 pond aan treinen en hotels had uitgegeven om bij deze show aanwezig te zijn dat alsmaar probeerde om de tourbus in te komen. Het is haar niet gelukt, maar ze was wel gezellig. Naderhand nog met Jonny en Jim zitten keuvelen over Texas en Brabant. Inmiddels weten zij het ook: Nie Fokke Mee Brabant!

06/08/08 London (UK) – Astoria 2

We hadden inmiddels een nieuwe chauffeur aangezien de vorige hals over kop terug moest naar zijn vrouw vanwege een ziekenhuisopname. Prachtige verhalen over bands als Slayer en Motörhead, waar hij ook voor had gereden. Graham zat vol mooie grappen: bij vrouwen met mooi deinende borsten kwam hij met redactionele hoogstandjes als “They look like two babies fighting under a blanket!” en meer van dat moois met een accent dat ergens op de grens van Engeland en Schotland bedacht moet zijn. Pracht van een kerel.

Hij wist te melden dat we ongeveer 1500 meter van de uitverkochte club (voorheen Mean Fiddler, ik heb er Turbonegro nog eens gezien) waren en stelde ons meteen weer gerust. Dit kon nog wel een half uurtje duren. Dat deed het dan ook. De bus lossen kon absoluut niet voor de deur volgens de medewerkers van de Astoria, dus moest hij weer terug om via een achteringang te lossen.

Toen hij weg was kwamen ze erachter dat hij daar door wegwerkzaamheden nooit zou kunnen komen dus uiteindelijk waren we anderhalf uur verder voor de bus weer terug op zijn plek was en konden we lossen. Richard en Sharon waren inmiddels ook gearriveerd en ze hadden Nie Fokke Mee Brabant-shirts bij voor de band en crew. Nadat alle business gedaan was ben ik met Richard en Sharon uit eten geweest. Nice!

07/08/08 Glasgow (SCOT) – The Garage

Ik was nog nooit eerder in Schotland geweest, dus ik keek enorm uit naar deze dag (jammer dat het slechts 1 dag was). We hadden de hele ochtend en middag om rond te hangen in Glasgow en dat beviel wel. Ik ben ‘s middags getuige geweest van een optreden van een stel Schotten met trommels en, hoe kan het ook anders, doedelzakken! Erg indrukwekkend om te zien.

Verder ben ik bij A1 Comics geweest. Die winkel hangt vol met coole comic- en filmgerelateerde spullen. Van poppen tot WWE-microfoons met stemvervormers. Dus als je eens wilt klinken als The Undertaker, check het uit! Ik zag ook een gave gouden Rocky Champion Belt, maar ik had niet meer zoveel ruimte in m’n koffer helaas. Ik heb het bij een Joey Ramone Action Figure en een Homer Simpson pop gehouden. Maar ik wil zeker nog eens terug met een lege koffer! Toen ik na een half uur lopen weer terugkwam bij de bus zag ik pas dat we naast een grote platenzaak geparkeerd stonden. Ik kwam naar buiten met boeken over/van Amy Winehouse, Slash en Charles Peterson (dé Subpop fotograaf) en een Hank Williams 3-CD Box. Allemaal in de aanbieding voor 5 pond of minder per stuk. Goeie shit dus!

De show was een verhaal apart. Het voorprogramma was een vervelende 38 in een dozijn psychobillyband. Die gasten heetten The Termites en waren erg middelmatig (sowieso een van de kuren van de hedendaagse rockabilly- en psychobillyscene). Er zaten een psycho-meisje dat leek op een blonde Kelly Osbourne met slechte tattoos en een roodharige ietwat viezige goth naast me om hun merchandise te verkopen alleen heb ik gedurende de hele avond niet één aanwezige een shirt zien kopen. Afijn, ik had genoeg te doen en om mijn klanten af te leiden besloten de dames naast me om hun decolleté in te zetten. Die roodharige (met meer ijzer in d’r gezicht dan een kassa vol kleingeld) was blijkbaar iets te enthousiast zonder dat ze het zelf in de gaten had, want haar rechtertepel keek me constant aan. Het mocht niet baten want ik had het nog steeds druk en de dames zaten maar te zuipen zonder clientèle. Toen de goth in mijn spullen begon te rommelen besloot ik dat het genoeg was en mijn boze blik deed haar veranderen van een dronken goth (met nog steeds die loensende tepel!) naar een poeslief meisje dat op de foto wilde. En meer. Toen ben ik gevlucht. Intussen was de club gesloten en ben ik richting bus gegaan, alwaar we de Reverend “Old McHeath” hebben gedoopt. We hebben nog een hele tijd voor de deur, tussen de daklozen, bier gedronken voor we vertrokken.

08/08/08 Manchester (UK) – Manchester Academy 3

In Manchester was er een deur naast de kleedkamer waarop “Darkroom” stond. Die heb ik maar gemeden. De club was verder cool en de promotor ook. Toen ik m’n buyout kreeg ben ik richting het centrum gelopen maar na drie kilometer aan Indische en Marokkaanse restaurants was ik er wel klaar mee en ben richting de Mac gewandeld.

Tijdens m’n hele wandeling ben ik drie vrouwen in burka tegengekomen. Ik dacht altijd dat dat gewoon een hoax was, dat het niet bestond (behalve in die ouwe Commodore-reeks The Last Ninja), maar ze bestaan dus echt. Toen ik Jim vertelde over de boerkini geloofde hij me niet (en ik geloof eerlijk gezegd ook niet dat die dingen écht bestaan) en barstte in lachen uit.

Tegelijkertijd met de Reverend speelden de Drive-By Truckers in een zaal boven de onze. Jammer, want ik had ze graag weer eens willen zien. Ik heb ze natuurlijk wel gezien, maar hun optreden heb ik gemist.

Dit was onze laatste echte avond op tour dus na afloop zijn Jonny, Ariel en ik de dichtstbijzijnde kroeg ingedoken en hebben ons te goed gedaan aan tequila en pints Tuborg. Ik kwam nog een gast tegen die dacht dat ik uit Duitsland kwam (vanwege m’n Nie Fokke Mee Brabant shirt) en dankzij mijn geveinsd boze reactie leverde me dat een gratis pint en duizend maal excuses op. Thanks, mate!

09/08/08 Birmingham (UK) – Carling Academy

We waren ‘s morgens al aangekomen in Birmingham maar ik werd pas tegen het middaguur wakker. Het was alweer de laatste show, ik was net gewend aan het ritme. Ik heb voor de zekerheid even gecheckt of we niet nog een maand voor de boeg hadden, maar dat was helaas niet zo. Beetje jammer wel. De soundcheck was cool, de Reverend speelde speciaal voor mij een bewerking van Ernest Tubb’s ‘There’s A Little Bit Of Everything In Texas‘, maar dan over Brabant en en passant ook nog over Franse kaas. Hij had in ieder geval het juiste shirt aan!

Prima show, sjans van een te oude milf (boven de 50 stinken ze naar pis heb ik onlangs gehoord) die bier voor me bleef halen en de laatste zaken afgehandeld. De schaarsgeklede danseresjes voor de aansluitende dans-avond hingen al rond de kleedkamers en na een verfrissende douche ben ik met Jonny wat gaan eten, downtown Birmingham. Koud en regenachtig was het, het enige echte vermaak kwam van een dame die een gast op straat in elkaar sloeg. We hebben in de bus zitten drinken terwijl we onderweg waren naar Heathrow. Mijn nieuwbakken Amerikaanse vrienden moesten om 6 uur in de ochtend op het vliegveld zijn en tot 5 uur hebben we gezellig de koelkast bier- en Jägergemeester gemaakt en toen besloot iedereen ineens te gaan slapen. Ik ben voorin gaan zitten om chauffeur Graham gezelschap te houden en te genieten van zijn prachtige verhalen. Toen de band gedropt was op het vliegveld zijn we via het backline verhuurbedrijf naar Stansted gereden en daar heb ik van 12 tot 5 zitten wachten tot ik het vliegtuig inkon.

Een uur later sta je weer op Eindhoven Airport en Nederland is nog precies als twee weken eerder: doodsaai.

Tom “Plak er de volgende keer maar een paar maanden aan vast” Auf Der Axe

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.