Sinds ik op een forum weer iets las over de Ramones, heb ik ‘It’s Alive’ sinds (te) lange tijd weer eens uit de kast getrokken, een geweldig live-album van deze heersers, uitgebracht in mijn geboortejaar. De band is naar wat later bleek een blauwdruk voor de hedendaagse rockscene geworden. Hun typische uiterlijk van strakke spijkerbroek, T-shirt en zwart leren jack, de bandleden die allen de achternaam Ramone droegen. Echt iedereen kent wel iets van de band, al zouden sommigen dat in eerste instantie niet zeggen. De kreet Hey Ho Let’s Go (uit hun eerste single ‘Blitzkrieg Bop’, 1975) is alleen al over de hele wereld bekend, bij rockliefhebbers en (schaam u zelf!) niet-rockliefhebbers.

De Ramones ontstaan wanneer drie jonge gasten uit Queens een groep oprichten. Johhny speelt gitaar, Dee Dee bass en zang en Joey Ramone drums. Wanneer blijkt dat Dee Dee geen bas kan spelen en zingen tegelijk neemt Joey de rol van zanger over en neemt “adviseur” Tommy de taak van drummer over. In 1976 brengen ze hun eerste album Ramones uit, op de hoes het nog steeds actuele advies: PLAY LOUD. Een kort maar krachtig album dat songs bevat die ontdaan zijn van alle mogelijke ballast. De opvolger ‘Leave Home’ is bijna identiek maar iets verfijnder. In 1977 brengt de groep ‘Rocket To Russia’ uit, door velen gezien als hun beste album ooit. Door hun punk imago worden ze echter weinig gedraaid op de radio. Kort daarop verlaat Tommy de Ramones. Hij verkiest een job in de studio in plaats van intensief op tournee te gaan. Hij wordt vervangen door Mark Bell en die krijgt (uiteraard) de naam Marky Ramone. De groep brengt zo’n beetje jaarlijks een album uit en is constant op tournee over gans de wereld.

De heren hebben eigenlijk nooit echt groot commercieel succes gekend, maar bouwt vooral een stevige livereputatie op, en nu nog steeds lopen talloze mensen met shirts met daarop de kenmerkende slogans als Gabba Gabba Hey en Hey Ho, Let’s Go erop. Wat denk je van de traditionele aankondiging van élk nummer, “1-2-3-4!”, om vervolgens het volgende geniale deuntje te starten dat zich tot in de eeuwigheid vastbijt in de hoofden van de aanwezigen.

In 1996 kon de wereld voor de laatste keer genieten van deze zelfverklaarde broers en stopten de Ramones na zo’n 22 jaar en 2263 liveshows. Eeuwig zonde.

Ik heb gedacht aan een Top 5 of Top 10 met favoriete Ramones-nummers, maar daar kan ik niet aan beginnen. Ik weet gewoon dat ik dan een hele berg liedjes tekort doe. Ga zelf maar op onderzoek uit, en begin bijvoorbeeld eens met de eerste vier Ramones-platen. Opvoeding, weet je wel.

Dit filmpje is van het allerlaatste concert dat de heren ooit gaven, het nummer is geschreven door die andere heerser, Lemmy Kilmister, en die speelt zelf ook nog even mee. Twee vliegen in één klap dus. In minder dan anderhalve minuut somt dit briljante nummer op waar de Ramones voor staan. Geniet ervan, en speel het gerust nog een keertje extra af:

De band die nooit hoefde te reüneren, om het simpele feit dat ze nooit weg waren, zal nooit meer terugkomen. In 2001 overlijdt zanger Joey Ramone aan kanker en in 2002 overlijdt Dee Dee Ramone. In september 2004 overlijdt tenslotte Johnny Ramone aan prostaatkanker. Het moet wat dat betreft steeds mooier worden daarboven. Rust in vrede!

Opdat ze nooit, maar dan ook nooit, vergeten worden. R-A-M-O-N-E-S! RAMONES!

Tom Auf Der Axe