Een tijdje terug kreeg ik via een vriend een kopie van ‘Sweet Oblivion’ (1992) en de laatste paar dagen draai ik niks anders dan dit juweeltje. Op de een of andere manier heb ik me nooit echt verdiept in de Screaming Trees. Geen idee waarom, maar het is altijd bij wat tracks op verzamelaars gebleven.

Eén van die liedjes is ‘Nearly Lost You’, dat destijds op dé grunge verzamelaar ‘Singles’ stond (de soundtrack van de film met dezelfde titel). Datzelfde ‘Nearly Lost You’ staat ook op ‘Sweet Oblivion’ en het succes van de film droeg indirect bij aan het succes van dit meesterwerk. Met name de lome, ietswat monotone, maar soms bijna hypnotiserende stem van zanger Mark Lanegan maakt de plaat een soort ultieme psychedelische mix van garagerock en jaren ‘80 punk.

De band was één van de eersten van de Seattle-scene die een major-deal scoorde, maar heeft het uiteindelijk qua populariteit moeten afleggen tegen de namen die we allemaal wel kennen. Die gasten zijn gewoon nooit echte grote sterren en ergens heeft dat wel zijn charmes. Aan de andere kant was de 12 maanden durende tour naar aanleiding van ‘Sweet Oblivion’ er wel een van ster-waardige excessen: de band haalde het nieuws met verhalen over drank, vechtpartijen en naar verluidt heeft de Screaming Trees meerdere malen op zijn gat gelegen omdat de band weer een paar dagen ontbonden was… Goeie verhalen dus, en ze hebben absoluut bijgedragen aan de soort van cult-status die de band geniet.

In 1996 viel het spreekwoordelijke doek definitief voor de band: de koek was op en de onderlinge verhouding waren tot onder het nulpunt gedaald. Tijd om af te nokken dus. Gelukkig is de muziek bewaard gebleven. Al moet ik er wel bij zeggen dat Lanegan nog steeds erg actief is. Op ‘Songs For The Deaf’ (Queens Of The Stone Age) zingt hij het een en ander en ook de betreffende tour was hij mee op pad. Of neem dan het über-depressieve solo epos ‘Bubblegum’, dat onder de naam Mark Lanegan Band uitkwam, alsof hij met een groot dik boek vol drugservaringen, -katers en andere ellende zit te vertellen over het leven als junkie. Je moet er voor in de stemming zijn, maar je hebt wel een prachtige intense plaat vol goeie liedjes. Nog zo’n must-hear dus: ‘Bubblegum’ van de Mark Lanegan Band.

En omdat mensen die hier lezen ook graag luisteren heb ik meteen wat mooie links:

Screaming Trees Myspace
Mark Lanegan Myspace
Screaming Trees Bootlegs

Tom Auf Der Axe