Op 2 juni staat Five Horse Johnson op de Tilburgse planken met Tenement Kids als voorprogramma, nog zo’n gave band. Auf Der Axe mag 2 x 2 kaartjes weggeven!

Kaartjes weggeven? Meen je dat nou?

Dat lees je goed ja! In samenwerking met 013 heb ik 2 keer 2 kaarten voor het concert van Five Horse Johnson te verloten, zodat je samen met je beste vriend of vriendin kunt genieten van een mooi avondje rock in het Tilburgse. Wellicht zien we elkaar aan de bar en drinken we bier.

Gratis kaarten krijg je zo

Ik verwacht wel een kleine tegenprestatie. Maar maak je niet druk, je hoeft alleen een simpele vraag goed te beantwoorden:

Het nummer ‘Mississippi King’ (van ‘The No. 6 Dance’ uit 2001) wordt gebruikt in 2 games. Stuur een mail met daarin de naam van 1 van die games vóór 1 juni 2011 naar blog@aufderaxe.com en win!

Onder toeziend oog van een volstrekt onpartijdige notaris trek ik uit alle correcte inzendingen twee namen. De winnaars krijgen 1 juni een mailtje.

Tom “sinds kort ook quizmaster” Auf Der Axe

Related posts:

1. Gratis: ‘Big Dumb Kids’ van Gewapend Beton Hadden we eerder al de laatste clip van Gewapend Beton...
2. The Dwarves Are Born Again Een grote bek en een briljante plaat Gelukkig! Het gaat...

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Met Reverend Horton Heat op tour door Europa

In maart kreeg ik de vraag of ik zin had om mee op tour te gaan met Reverend Horton Heat, om merchandise te verkopen. Het leek me een mooie besteding van mijn zomervakantie, al is het natuurlijk best vreemd om met een stel volslagen vreemden twee weken op vakantie te gaan. Het was supergaaf, het klikte van beide kanten en de volgende tour willen ze me er weer bij hebben.

27/07/08 Antwerpen (BEL) – Hof Ter Lo

Samen met twee pallets merchandise werd ik door een koerier bezorgd bij Hof Ter Lo. De band was er al, maar iedereen lag nog in een diepe coma vanwege een hectische dag. De heren waren vanuit Spanje naar Londen gevlogen, daar in de nightliner gestapt en direct doorgereden naar Antwerpen. Het was bloedheet en samen met roadie Ariel en tourmanager Jonny heb ik de merchandise uitgezocht en naar binnen gebracht. De show verliep verder prima, al liep Hof Ter Lo vanwege heftige regenval later op de avond onder water. Er stond 10 centimeter water in het laagste deel en tijdens het afbreken kwam ik erachter dat m’n schoenen zo lek waren als een zeef… Ach ja, word je hard van.

We vertrokken na de show direct naar Amsterdam, onderweg was er tijd om kennis te maken met zanger/gitarist Jim Heath (ofwel Reverend Horton Heat), bassist Jimbo Wallace en drummer Paul Simmons, die ik nog nauwelijks had gezien of gesproken. Een paar biertjes later stonden we dan op de Lijnbaansgracht, om daar de bus naast de Melkweg te parkeren. Voordat de bus er daadwerkelijk in kon heb ik samen met Jonny eerst een berg fietsen vakkundig aan de kant geworpen. We besloten daarna om de stad in te duiken om wat te eten en te drinken. Maar ja, daar sta je dan in self proclaimed metropool Amsterdam: op zondagavond is alles gewoon om 1 uur gesloten. Na een uur rondlopen in een grotendeels gesloten ‘Red Light District’ besloten we maar te gaan slapen.

De volgende dag was toch een vrije dag. En die vrije dag werd zinvol besteed: eerst inchecken in het hotel voor een welverdiende douche, daarna ontbijten ergens in de stad en vervolgens ging iedereen zo’n beetje zijn eigen weg. Ik ben langs Independent Outlet gegaan en heb onder andere een peper & zout-stel in de vorm van twee porseleinen pikken voor Jimbo gekocht. De blik op zijn gezicht was onbetaalbaar.

‘s Avonds was iedereen weer in het hotel en vroegen Jonny en Ariel of ik meeging naar een coffeeshop. Nou heb ik in mijn leven wel zo’n 5 keer geblowd en alle keren was dat verre van aangenaam, maar een stel Amerikanen meenemen leek me wel lachen. De heren gingen los en hadden na een half uur allebei kortsluiting in hun kop. Na afloop zijn we, vergezeld van Jimbo, op zoek gegaan naar een restaurant en we kwamen bij een Argentijnse steakhouse terecht. In de naastgelegen kroeg werd absinth verkocht en dat was de volgende stop. Jim was ondertussen ook aangeschoven en na wat biertjes begon Jeremy Thompson (Nashville Pussy) te smsen dat hij en nog wat anderen op de Wallen in een kroeg waren. Of we ook effe kwamen. We zijn er naartoe gegaan en zijn uiteindelijk in de absynthbar terecht gekomen. Veel weet ik er niet meer van: wel dat de duurste absynth €12,50 kostte en dat ik er maar een biertje bij heb besteld omdat ie niet te zuipen was.

29/07/08 Amsterdam (NL) – Melkweg

Na een lange nacht was ik tegen tienen alweer wakker. De Reverend was bezig met zijn gitaar en besloot in de bus een paar liedjes voor me te spelen. Ik voelde me even heel speciaal. Daarna even bij de Melkweg geweest om te checken hoe het zat qua load-in tijden en toen bleek dat we pas om 15.00 uur hoefden te beginnen. Ik belde meteen Dikke Dennis en Bart Chauffeur op om mee te hangen. Om half 1 was ik bij Dennis z’n shop en hij legde meteen het werk neer (een stel sterretjes bij een of andere gast – waarom wil iedereen toch eigenlijk al die fucking sterretjes tegenwoordig?!) om naar de naastgelegen bakker te gaan voor een broodje. We hebben effe lekker gegeten en zijn daarna naar buiten gegaan om een sigaret te roken (Dennis is onlangs BEGONNEN met roken haha!). Na enkele minuten kwamen Rinto en Johannes (een naar de VS geëmigreerde Fries die ik al een tijd niet meer had gezien) om de hoek om Dennis z’n rariteitenkabinet eens onder de loep te nemen. Ze zouden later die avond ook naar Nashville Pussy en Reverend Horton Heat gaan. Bart Chauffeur was inmiddels ook gearriveerd en we hadden een prima middag. Tegen drieën bracht Bart (Chauffeur, weet je nog?) me naar de Melkweg en begon de dag pas echt. De show was cool, het was goed druk alleen had ik nog steeds niet het idee dat ik op tour was aangezien er veel vrienden en bekenden waren (net als in Antwerpen eigenlijk).

30/07/08 Luzern (SCH) – Schüür

Het was nogal een trip naar Zwitserland dus we waren ‘s nachts na de Melkweg-show vrij vlug onderweg. We kwamen ergens in de middag aan in Luzern en het eerste wat ik heb gedaan was douchen. Het was bloedheet en nadat iedereen gedoucht had was het tijd om op te bouwen. Alles was snel opgebouwd in deze voormalige schuur/paardenstal (!) en onder het genot van Zwitserse kaas en sigaretten (in Zwitserland mag je nog wél roken in de horeca!) verliep de dag verder. The Peacocks deden de support en zij waren cool. Ik had ze al eens eerder gezien in Duitsland een paar jaar terug. Na de show was er een bescheiden feestje.

31/07/08 Lindau (GER) – Club Vaudeville

In Lindau was het goed weer en de hele middag heb ik een beetje in de zon gezeten. Ik hoorde achteraf van onze chauffeur over een dichtbij gelegen meer met veel vrouwelijk schoon, maar dat heb ik dus gemist. De show bracht een hoop Amerikaanse militairen die gelegerd waren in de buurt richting de club, en ook wat familie van Jim. We hebben één militair naar buiten moeten helpen, hij was iets te vervelend en vond dat ie recht had op een gesprek met de Reverend. De Reverend vond van niet. Oh, en Duits bier. Ook mooi.

01/08/08 Köln (GER) – Essigfabrik

Samen met drummer Paul Simmons ben ik een heel eind richting het centrum gelopen, maar aangezien we zo ongeveer 3 kilometer buiten Keulen op een of ander industrieterrein zaten kwamen we bar weinig tegen. Desalniettemin was het erg gezellig, we hebben ons wel vermaakt. Na terugkomst werd er eten besteld en begon een van de twee supports al vlug te spelen. Het enige dat ik nog van de voorprogramma’s weet is dat er eentje een uiterst belabberde Misfits-medley in rockabilly stijl deed. Het enige dat ik kon uitbrengen tegen Jonny was: “Man, these guys are even worse than the REAL Misfits nowadays!”

Die gasten van het voorprogramma hadden ook merchandise en een paar bakken met LP’s. Ariel was me voor met wat Ramones 12 inches (Pet Sematary bijvoorbeeld), maar ik vond ook nog wat mooi vinyl:

• Misfits – Walk Among Us
• Misfits – Legacy Of Brutality
• Nine Pound Hammer – Live In Vera 2LP
• Dwarves – How To Win Friends And Influence People

Volgens mij dacht die gast dat ik hem wel zou voorstellen aan de Reverend ofzo, want in plaats van 65 euro hoefde ik maar 40 euro af te rekenen. Aangezien ik een zuinige Hollander ben had ik daar natuurlijk geen moeite mee. Na de show dronken we bier en eenmaal terug in de bus stond Jim erop dat ik met hem aan de Jägermeister ging. Afijn, het was erg laat toen ik dronken mijn bunk indook…

02/08/08 Epinal (FR) – Lez Arts Festival

Eenmaal gearriveerd in Frankrijk had ik spijt van de Jägermeister. De tering wat deed m’n kop zeer… M’n botten deden pijn en al die verrekte Fransozen om me heen hielpen er ook niet echt bij. Ze hebben hun reputatie van arrogante chauvinistische eikels behoorlijk hoog gehouden, op een enkeling na. Tony Slug heeft al die jaren gelijk gehad. Sorry Tony, ik neem alles terug! Dit was de enige festival-show en het beloofde een lange dag te worden. Het eten (kip, bonen en aardappelen) smaakte naar water, waarom men altijd zo lovend spreekt over de Franse “cuisine” begrijp ik inmiddels niet meer. Ik heb mijn bord eten ergens verstopt en heb een nieuw bord gevuld met stokbrood en Franse kaas. Dat was dan wel weer goed.

Tussen alle Franse (veelal Franstalige) ellende stonden gelukkig ook nog wat gave bands (naast Reverend Horton Heat dus): Real McKenzies en de Toy Dolls. Na de show heb ik in de backstage een hele tijd muziek zitten maken met leden van Reverend Horton Heat, de Real McKenzies en de Toy Dolls. Er waren ukuleles, servies en bestek en The Box. Zie dat maar als een soort uit de kluiten gewassen vogelhuisje met binnenin snaren en belletjes. Je kunt erop zitten en erop slaan en er op alle manier geluid uit krijgen. Ik weet nog dat ‘Dead Flowers’ van de Stones voorbij kwam, en wat Amerikaanse traditionals. Zoals ik gewend ben van bepaalde festivals in Nederland en België was alle drank gratis, dus de flessen Foster’s hebben mijn geheugen wellicht enigzins aangetast voor wat betreft de setlist die bewuste Franse nacht…

Ergens tegen 3 uur ‘s nachts hebben we de koelkast in de bus volgeladen met wat er nog in de kleedkamers lag en zijn we vertrokken naar Calais voor de ferry. Volgens onze chauffeur waren we dan op een gunstige tijd daar, niet te lange files etc. De volgende dag was namelijk een vrije dag die we zouden doorbrengen in Dover. In die stad was alles wat we zouden willen, aldus Andy de buschauffeur.

Het klopte wat hij zei. Alles was er inderdaad. Alleen was het allemaal gesloten. ‘Octopussy’ kwam op en ik lag op m’n hotelbed te kijken, maar volgens mij heb ik niet meer dan de eerste 10 minuten gezien. Tegen 8 uur ‘s avonds werd ik wakker. Volgens mij speelden de Jägermeister-naweeën me nog parten. Toen ik wakker werd ben ik Dover ingewandeld voor wat eten en ik kwam Paul en Jimbo al snel tegen. Gedrieën hebben we in een pub met vloerbedekking een of andere kleffe Engelse hap gegeten. Als je niet al depressief bent, word je het vanzelf in Dover. Ik was blij dat we ‘s avonds een karaokebar vonden om een biertje te drinken. Tussen de ordinaire Engelse chicks luisteren naar slechte vertolkingen van Robbie Williams en andere ellende die ik niet eens ken leek het toch allemaal wel mee te vallen met Dover. Alleen was de pret van korte duur want de barman besloot om 0.20 uur ineens dat het genoeg was: de lichten gingen aan en we konden optyfen. Er werd ons groot onrecht aangedaan, want ons was beloofd dat deze pub tot 3 uur open zou blijven. Ach ja…

04/08/08 Oxford (UK) – Oxford Zodiac

Oxford was cool, niet te ver rijden en dat gaf mij de gelegenheid om effe een kapper op te zoeken om m’n kop te laten scheren. Ook heb ik m’n ketel laten scheren want ik was m’n scheermes vergeten en inmiddels was mijn baard van oerwoudachtige proporties. Aangezien m’n schoenen lek waren (daar kwam ik in Antwerpen al achter) heb ik meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om andere te kopen. Toen ik eenmaal al dat soort dingen gedaan had en m’n was had aangezet, ben ik wat gaan rondlopen in Oxford. Ik kwam al snel in een muziekwinkel terecht waar ik bijna een uur heb zitten drummen tot de medewerkers me buiten hebben gegooid: “You’re pretty good, but our ears seriously need some rest now. And our customers too…”

Tijdens de show besloot Jim mij bij het optreden te betrekken, het publiek had er baat bij want de shirts gingen tijdens één nummer voor slechts 5 pond van de hand. Prachtig, het leken wel Nederlanders ineens, als vliegen op stront. Ik heb nog nooit zoveel vrienden gehad. Zelfs de stoerst kijkende psychobilly kwam té vriendelijk vragen of het echt waar was en of hij alsjeblieft een paar shirts mocht kopen voor 5 pond per stuk. Prachtig. Volgens mij was het deze nacht dat Jonny zijn vriendin belde om te zeggen dat haar zus met mij moest trouwen. Dan had ik tenminste een green card en kon ik met hem mee op tour in de States. Ik ben helemaal voor.

05/08/08 Nottingham (UK) – Rescue Room

Nottingham is wel een gave plaats en we hadden veel vrije tijd. Dus maar weer eens het centrum ingelopen voor ontbijt en al snel teruggekomen met een Thin Lizzy dubbel-DVD met boek. Ook mooi. Het restaurant in de club was erg goed en er liep veel, maar dan ook veel, vrouwelijk schoon rond. Na de show was er een 16-jarig Engels meisje dat naar eigen zeggen 200 pond aan treinen en hotels had uitgegeven om bij deze show aanwezig te zijn dat alsmaar probeerde om de tourbus in te komen. Het is haar niet gelukt, maar ze was wel gezellig. Naderhand nog met Jonny en Jim zitten keuvelen over Texas en Brabant. Inmiddels weten zij het ook: Nie Fokke Mee Brabant!

06/08/08 London (UK) – Astoria 2

We hadden inmiddels een nieuwe chauffeur aangezien de vorige hals over kop terug moest naar zijn vrouw vanwege een ziekenhuisopname. Prachtige verhalen over bands als Slayer en Motörhead, waar hij ook voor had gereden. Graham zat vol mooie grappen: bij vrouwen met mooi deinende borsten kwam hij met redactionele hoogstandjes als “They look like two babies fighting under a blanket!” en meer van dat moois met een accent dat ergens op de grens van Engeland en Schotland bedacht moet zijn. Pracht van een kerel.

Hij wist te melden dat we ongeveer 1500 meter van de uitverkochte club (voorheen Mean Fiddler, ik heb er Turbonegro nog eens gezien) waren en stelde ons meteen weer gerust. Dit kon nog wel een half uurtje duren. Dat deed het dan ook. De bus lossen kon absoluut niet voor de deur volgens de medewerkers van de Astoria, dus moest hij weer terug om via een achteringang te lossen.

Toen hij weg was kwamen ze erachter dat hij daar door wegwerkzaamheden nooit zou kunnen komen dus uiteindelijk waren we anderhalf uur verder voor de bus weer terug op zijn plek was en konden we lossen. Richard en Sharon waren inmiddels ook gearriveerd en ze hadden Nie Fokke Mee Brabant-shirts bij voor de band en crew. Nadat alle business gedaan was ben ik met Richard en Sharon uit eten geweest. Nice!

07/08/08 Glasgow (SCOT) – The Garage

Ik was nog nooit eerder in Schotland geweest, dus ik keek enorm uit naar deze dag (jammer dat het slechts 1 dag was). We hadden de hele ochtend en middag om rond te hangen in Glasgow en dat beviel wel. Ik ben ‘s middags getuige geweest van een optreden van een stel Schotten met trommels en, hoe kan het ook anders, doedelzakken! Erg indrukwekkend om te zien.

Verder ben ik bij A1 Comics geweest. Die winkel hangt vol met coole comic- en filmgerelateerde spullen. Van poppen tot WWE-microfoons met stemvervormers. Dus als je eens wilt klinken als The Undertaker, check het uit! Ik zag ook een gave gouden Rocky Champion Belt, maar ik had niet meer zoveel ruimte in m’n koffer helaas. Ik heb het bij een Joey Ramone Action Figure en een Homer Simpson pop gehouden. Maar ik wil zeker nog eens terug met een lege koffer! Toen ik na een half uur lopen weer terugkwam bij de bus zag ik pas dat we naast een grote platenzaak geparkeerd stonden. Ik kwam naar buiten met boeken over/van Amy Winehouse, Slash en Charles Peterson (dé Subpop fotograaf) en een Hank Williams 3-CD Box. Allemaal in de aanbieding voor 5 pond of minder per stuk. Goeie shit dus!

De show was een verhaal apart. Het voorprogramma was een vervelende 38 in een dozijn psychobillyband. Die gasten heetten The Termites en waren erg middelmatig (sowieso een van de kuren van de hedendaagse rockabilly- en psychobillyscene). Er zaten een psycho-meisje dat leek op een blonde Kelly Osbourne met slechte tattoos en een roodharige ietwat viezige goth naast me om hun merchandise te verkopen alleen heb ik gedurende de hele avond niet één aanwezige een shirt zien kopen. Afijn, ik had genoeg te doen en om mijn klanten af te leiden besloten de dames naast me om hun decolleté in te zetten. Die roodharige (met meer ijzer in d’r gezicht dan een kassa vol kleingeld) was blijkbaar iets te enthousiast zonder dat ze het zelf in de gaten had, want haar rechtertepel keek me constant aan. Het mocht niet baten want ik had het nog steeds druk en de dames zaten maar te zuipen zonder clientèle. Toen de goth in mijn spullen begon te rommelen besloot ik dat het genoeg was en mijn boze blik deed haar veranderen van een dronken goth (met nog steeds die loensende tepel!) naar een poeslief meisje dat op de foto wilde. En meer. Toen ben ik gevlucht. Intussen was de club gesloten en ben ik richting bus gegaan, alwaar we de Reverend “Old McHeath” hebben gedoopt. We hebben nog een hele tijd voor de deur, tussen de daklozen, bier gedronken voor we vertrokken.

08/08/08 Manchester (UK) – Manchester Academy 3

In Manchester was er een deur naast de kleedkamer waarop “Darkroom” stond. Die heb ik maar gemeden. De club was verder cool en de promotor ook. Toen ik m’n buyout kreeg ben ik richting het centrum gelopen maar na drie kilometer aan Indische en Marokkaanse restaurants was ik er wel klaar mee en ben richting de Mac gewandeld.

Tijdens m’n hele wandeling ben ik drie vrouwen in burka tegengekomen. Ik dacht altijd dat dat gewoon een hoax was, dat het niet bestond (behalve in die ouwe Commodore-reeks The Last Ninja), maar ze bestaan dus echt. Toen ik Jim vertelde over de boerkini geloofde hij me niet (en ik geloof eerlijk gezegd ook niet dat die dingen écht bestaan) en barstte in lachen uit.

Tegelijkertijd met de Reverend speelden de Drive-By Truckers in een zaal boven de onze. Jammer, want ik had ze graag weer eens willen zien. Ik heb ze natuurlijk wel gezien, maar hun optreden heb ik gemist.

Dit was onze laatste echte avond op tour dus na afloop zijn Jonny, Ariel en ik de dichtstbijzijnde kroeg ingedoken en hebben ons te goed gedaan aan tequila en pints Tuborg. Ik kwam nog een gast tegen die dacht dat ik uit Duitsland kwam (vanwege m’n Nie Fokke Mee Brabant shirt) en dankzij mijn geveinsd boze reactie leverde me dat een gratis pint en duizend maal excuses op. Thanks, mate!

09/08/08 Birmingham (UK) – Carling Academy

We waren ‘s morgens al aangekomen in Birmingham maar ik werd pas tegen het middaguur wakker. Het was alweer de laatste show, ik was net gewend aan het ritme. Ik heb voor de zekerheid even gecheckt of we niet nog een maand voor de boeg hadden, maar dat was helaas niet zo. Beetje jammer wel. De soundcheck was cool, de Reverend speelde speciaal voor mij een bewerking van Ernest Tubb’s ‘There’s A Little Bit Of Everything In Texas‘, maar dan over Brabant en en passant ook nog over Franse kaas. Hij had in ieder geval het juiste shirt aan!

Prima show, sjans van een te oude milf (boven de 50 stinken ze naar pis heb ik onlangs gehoord) die bier voor me bleef halen en de laatste zaken afgehandeld. De schaarsgeklede danseresjes voor de aansluitende dans-avond hingen al rond de kleedkamers en na een verfrissende douche ben ik met Jonny wat gaan eten, downtown Birmingham. Koud en regenachtig was het, het enige echte vermaak kwam van een dame die een gast op straat in elkaar sloeg. We hebben in de bus zitten drinken terwijl we onderweg waren naar Heathrow. Mijn nieuwbakken Amerikaanse vrienden moesten om 6 uur in de ochtend op het vliegveld zijn en tot 5 uur hebben we gezellig de koelkast bier- en Jägergemeester gemaakt en toen besloot iedereen ineens te gaan slapen. Ik ben voorin gaan zitten om chauffeur Graham gezelschap te houden en te genieten van zijn prachtige verhalen. Toen de band gedropt was op het vliegveld zijn we via het backline verhuurbedrijf naar Stansted gereden en daar heb ik van 12 tot 5 zitten wachten tot ik het vliegtuig inkon.

Een uur later sta je weer op Eindhoven Airport en Nederland is nog precies als twee weken eerder: doodsaai.

Tom “Plak er de volgende keer maar een paar maanden aan vast” Auf Der Axe

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Volledig legaal met dank aan Douwe en zijn medepunkers overigens. Want zoals Auf Der Axe fan is van Gewapend Beton, is Gewapend Beton fan van Auf Der Axe. Uit zeer onbetrouwbare bron heb ik begrepen dat het nummer ‘Thanks For Nothing’ over onze liefde voor elkaar gaat. Omdat we zoveel van elkaar houden.

Gewapend Beton – Big dumb kids (2011) by Gewapend Beton

Europese tour

Er gaat ook getourd worden trouwens. En naast onderstaande data doet Gewapend Beton op Koninginnedag maar liefst drie optredens, waaronder eentje op Klok Rock Orange in Eindhoven:

Tom ‘Big Dumb Kid’ Auf Der Axe

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Winnaars en verliezers op de buis

Op film- en TV-gebied zijn er winnaars maar duidelijk ook verliezers. Neem nou Oh Oh Cherso. De trailer belooft een serie vol onwaarschijnlijk oppervlakkige mensen en ongelooflijk schaamteloos vakantiegedrag. Topvermaak dus, zeker na een aantal jaren vol zogenaamd zinderende talentenjachten en andere afvalraces op televisie. Niet is echter minder waar. Oh Oh Cherso blijkt een zouteloos programma over een groepje Haagse proleten met slechte zelfgekozen bijnamen dat werkelijk níets meemaakt tijdens hun verblijf op “Sechonisos”. Zelfs een zeldzame loser genaamd Sniper krijgt een plekje in de serie. Deze ras-Hagenees ligt tien afleveringen lang alleen maar in bad met zijn bevallige verovering Little Princess. Nadat de serie afgelopen is, duiken er niets verhullende foto’s op van de eerder genoemde prinses. Behalve walging oproepen, leveren ook de foto’s niet het verwachte amusement op. De serie is een opeenstapeling van gemiste kansen.

Nee, de winnaar op TV-gebied komt overduidelijk uit Brabant. Alleen al op basis van de trailer kan ik stellen dat ‘Turbo’, de film van de New Kids, een topper gaat worden. Maaskantje wordt een wereldgat en “Niemand komt aan Maaskantje”. Deze film wordt nog in 2010 een kijkcijferkanon, KUT!

Bekend Nederland pist weer eens naast de pot

Ook onze kneuterige polderprominenten hebben zich weer laten gelden in het tiende jaar van de 21ste eeuw. Zowel Geert Wilders als Youp van ‘t Hek vallen daarbij op. Aan onze Limburgse politicus Prins Peroxide d’n Uurste wil ik geen woorden vuilmaken. Onze landelijke kritische noot Youp van ‘t Hek zet zichzelf in de spotlights omdat hem en zijn gezin groot onrecht is aangedaan. Youp blijkt echter de kleinburgerlijkheid zelve als zijn zoon een probleempje heeft met T-Mobile, in tegenstelling tot wat hij verkondigt in zijn shows. De nobele cabaretier werpt zich en passant op als spreekbuis voor alle slachtoffers van de klantenservices van de grote boze bedrijven. Dat onze koelbloedige Buckler-killer in diezelfde periode een lange reeks voorstellingen heeft in Carré is louter toeval. Toch?

Een muzikaal 2010

Als je de bruinarmerij van publiekslievelingetjes als De Wereld Draait Door en 3FM moet geloven is 2010 het jaar van De Staat geweest. Nou, laat ik jullie uit die droom helpen: dat was het niet. Wie heeft er eigenlijk besloten om ons rockliefhebbers de arty-farty diarree van so-called genie Torre Florim door de strot te proberen te duwen? Of is De Staat wat er gesubsidieerd wordt en waarvoor allerlei belanghebbenden en geitenwollensokkentypes de barricades opgaan in het kader van Nederland Schreeuwt Om Cultuur?

De echte winnaar is allereerst The Devil’s Blood. Het collectief is van een cultprojectje op Myspace gegroeid tot een wereldwijde cultus en maakt in 2010 een zegetocht langs gerenommeerde festivals als Wacken en Hole In The Sky. Over jezelf op de kaart zetten gesproken. Het allergrootste compliment dat ik de band kan geven is mijn eeuwig respect. Puur om het feit dat The Devil’s Blood bedankte voor een plekje op Noorderslag 2009. Een evenement waarvoor de Torre Florim’s van deze wereld hun vuisten wellicht graag diep in de anus van de organisatie steken, fuck al die hotemetoterij.

Roadburn is een goeie tweede. De kaarten voor de 2010-editie van dit internationaal georiënteerde undergroundfestival, zijn binnen een uur uitverkocht. En nu komend weekend de voorverkoop voor 2011 begint, verwacht ik hetzelfde. Walter en consorten, op voorhand van harte!

In de categorie hardcore: Blunt Force Trauma met in de gelederen Felix Griffin (voormalig drummer van DRI) speelt als voorprogramma van Wehrmacht hun gastheren van het podium. Live heeft Blunt Force Trauma dezelfde impact als pak ‘m beet Municipal Waste. Hier gaan we meer van horen!

Overigens heb ik er een naar gevoel aan overgehouden dat er in 2010 wederom géén talentenjacht vol mislukkelingen, verrekte mongols, lillike natnekken en Gilles de la Tourette-patiëntjes is gekomen. Mijn inspanningen in de vorm van Mongol Monday zijn helaas onopgemerkt gebleven door zowel het publieke bestel als de commerciëlen. Dames en heren programmamakers, het is nog niet te laat!

Eindoordeel 2010

Best gaaf eigenlijk. Eerst maar eens Speedfest ondergaan en het nieuwe jaar inluiden met exorbitante hoeveelheden drank en voedsel. Alvast de beste wensen voor 2011.

Tom “2011 wordt vast ook wel lachen” Auf Der Axe

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Met de legendarische Spandex Marco achter de draaitafels was bowling Dolfijn in Tilburg tussen 22.00 en middernacht een woest bacchanaal: heavy metal, pitchers bier, bittergarnituur en uiteraard bowling.

Als fan van zowel metal als ‘The Big Lebowski’ (de beste film ooit gemaakt) heb ik nog geen editie overgeslagen. Nou was ik net op zoek naar foto’s en filmpjes van gisteravond, maar dat viel een beetje tegen. Ik denk dat dat te maken heeft met de pitchers bier.

WatNouTV maakte in 2007 wel een item over de allereerste Heavy Metal Bowling.

http://www.youtube.com/watch?v=qzETOqWrBR8

Ik like ‘m!

Tom “loodzwaar geknikkerd gehad en waarschijnlijk binnenkort in de Revu” Auf Der Axe

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Net zoals vorig jaar zal de zondag na Speedfest worden ingeruimd voor de op hardcore georiënteerde Persistence Tour, waarvoor tot nu toe Sick Of It All, Sepultura, Blood For Blood en Evergreen Terrace zijn vastgelegd.

Ik ben na 11 december waarschijnlijk rijp voor de sloop, maar mocht je nog zin hebben dan kun je nog een dagje doortrekken dus.

Tom “met een beetje mazzel sta ik ook weer een paar uurtjes met munne maat Frank achter de draaitafels” Auf Der Axe

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

CHOLESTEROL GO!

http://www.youtube.com/watch?v=t1IiUAtoNBk

Tom Auf Der Axe

P.S. Hopelijk kom ik deze schone deerne onderweg nog tegen, dan kan ze ons mooi helpen…

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

De eerste paar namen zijn inmiddels bekend gemaakt. Naast feestvarkens annex gastheren Peter Pan Speedrock zullen ook Triggerfinger, Municipal Waste en The Devil’s Blood de podia bestijgen.

Er zullen de komende tijd nog wel wat namen bekend worden, want ik heb er al wat meer gehoord. Ik zie je 11 december!

Speedfest.nl/

Tom Auf Der Axe

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

Destijds ging ik met wat vrienden de bioscoop in en we hadden afgesproken dat we elke keer als Hazes dronk, een blikje zouden openen (en leegdrinken). Achteraf begrijp ik dat we waarschijnlijk écht dronken en vervelend waren tijdens de film…

Ik had het nog nooit bijgehouden, sterker nog, ik was destijds de tel waarschijnlijk wel kwijtgeraakt, maar veertien blikken godennectar in pak ‘m beet anderhalf uur is best een prestatie. Zelfs wijlen André had dat denk ik wel een medaille waard gevonden. Hij scheen zelf zo’n 100 glazen bier (is dat 70 blikken?) per dag te drinken. Tja, je hebt werkpaarden en Heinekenpaarden he.

Aangezien deze held alweer een tijdje in de café De Hemel zit, hierbij een mooie clip van ‘Ik Ben Een Gokker’, compleet met upskirts en een pittige zwembadscene…

http://www.youtube.com/watch?v=hGoC7437U8g

Tom “het is de hoogste tijd” Auf Der Axe

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.

http://www.youtube.com/watch?v=QD3NzqKzfK4

Ik zal nooit meer vergeten hoe Gang Green binnenkwam zwalken in Dynamo op 8 april 2007. De band was vanuit Berlijn naar het Eindhovense gereden en had het in de tussenliggende pak ‘m beet 700 kilometer gepresteerd om niet minder dan 4 grote kratten bier, twee flessen wodka, een fles Jägermeister en een fles Jack Daniel’s weg te werken. Nou ben ik niet te flauw als het aankomt op een feestje bouwen, maar hiervoor nam ik die bewuste zondag toch even mijn petje af.

De heren zelf waren minder onder de indruk, want nadat ze met een vrachtlading lege flessen letterlijk de bus uit waren gerold, ging het viertal direct op zoek naar een nieuwe lading alcohol. Tijdens de soundcheck kwamen er vooral rockklassiekers voorbij als Black Sabbath en Led Zeppelin, maar tijdens de show ging het erop zoals verwacht. Een uur vol goeie crossover en uiteraard werd ook undergroundhit ‘Alcohol’ niet vergeten. De show was eigenlijk best wel goed, absoluut vermakelijk en Eerste Paasdag was een feest in 2007.

Here’s to Gang Green!

Tom Auf Der Axe

No related posts.

Gerelateerde bijdragen mogelijk gemaakt door Yet Another Related Posts Plugin.